Pietsie minder..

Maandag 27 mei 2013

Net mijn luikjes open en ik voel direct..

Het zal toch niet..

Het voelt iets minder vurig..

Ik kijk snel in de spiegel en inderdaad lijkt het wel een pietsie afgenomen..

Ik temp mezelf en heb geen temp meer..

ook geen verhoging..

Gelukkig maar..

Moppie is op tijd weg,  gaat naar Zwolle vandaag.

Ik geniet van heerlijk bakkie koffie waarmee ik bijna elke dag gewekt word.

Eerst maar eens even de kindjes naar school brengen en dan bellen met de poli..

Het is aangenaam buiten en we genieten van het dagelijks terugkerend tripje..

School is Leueuk!!

Zo ervaren de kinders het..

en zo hoort het ook!

Met Ralph spreek ik weer af dat hij zelf naar huis loopt.

Dit keer loopt hij met een buurtvrindje naar huis,

dat spreken ze even snel af..

In de gang kom ik Renda tegen en we lopend kletsend naar huis.

Helaas, geen tijd voor koffie..

Ik moet de poli bellen.

Thuis zet ik een bakkie en bel ik met de poli.

Dr Christiano staat op de ok..

Dr Jaireth heeft een of ander congres.

MWUH?

De assistent laat mij mijn verhaal doen en tikt mee in mijn het dossier..

Ok…

Morgen om 9.00 laten kijken naar de borst..

Als het erger wordt contact opnemen met de poli..

Daar ben ik wel tevreden mee.

Erger is het zeker niet geworden..

Later bel ik met de assistente van de bedrijfsarts,

de afspraak met hem moet verzet worden..

Om half tien kan ik niet garanderen dat ik weer thuis ben..

Beetje vervelende tante geeft een paar onmogelijke tijden door.

Ik moet maar kiezen..

Ok..

morgen om 12.00 telefonische afspraak.

Gezellig met de kinders om me heen..

Zal niet zo’n lang gesprekje worden vrees ik! ;-).

Ik moet er nu nog niet aan denken om aan het werk te gaan..

Met die ontsteking en die pijnscheuten die ik af en toe nog heb..

Maar een opzetje maken kan geen kwaad..

Zal overigens over een tijdje ook wel weer lekker zijn,

even het verzetten van mien zinnen..

Morgen ook de oncoloog bellen..

dat stel ik steeds een beetje uit..

ik moet natuurlijk aan de tamoxifen, een anti-oestrogeen..

regelmatige bijwerkingen..

opvliegers..

overgangsklachten..

En daar zie ik zo tegenop..

Ik ben helemaal niet meer ongesteld geweest na de 1^e chemo,

dus misschien valt het allemaal reuze mee..

Morgen dus echt bellen..

K ziekte..

Ik ben er nog bijna elke dag mee bezig..

Maar…

de zon schijnt,

kinders spelen zich een slag in de rondte buiten..

Ik schrijf mijn blog,

moppie is weer naar zijn studievrinden.

Kortom..

Fijne avond!

wishful thinking..

Zaterdag 25 mei

Sinds lange tijd hoeft het menneke niet naar voetbal..
We kunnen rustig aan doen..
Ook hoeft Marco niet naar school..
Rustig aan doen is fijn..

Als ik net mijn luikjes open heb voel ik gelijk aan mijn re-borst..
Ja hoor..
helaas..., nog warm en rood zie ik..
Das niet best en dat realiseer ik me dondersgoed.;-(..
Manlief laat ik nog lekker liggen en met zijn drietjes hebben we het heul gezellig!

Ik neuzel wat op de IPAD over ontstekingen..
Ik ben niet de enige waarbij het  gebeurd..
Soms lukt het met anti-biotica, soms ook niet ..
dan moet de TA eruit, tijdje rust en later weer een nieuwe erin..
Dat baart  me zorgen, grote zorgen..
Ik moet bellen..
(van de week ook al een rillig dagje gehad..)
Wat ik op dat moment nog niet wist..

Ralph speelt al buiten, als Moppie beneden komt,
Linde is al lekker aan de tut..
Als ik ga douchen roep ik Marco om te kijken naar mien borst..
tja.. dat was voor hem ook wat schrikken..
Ik vertel welke scenario's er zijn..
AB, ziekenhuis opname, ok...
Niet echt een prettig vooruitzicht..

Bellen moet ik..

Marco en Linde gaan boodschapjes doen..
Ons buitenspeelkind Ralph..is buiten..
Ik heb het rijk voor mezelf..
Hoe pak ik dit aan..

Ik besluit om eerst de afdeling te bellen.
Ik krijg Patricia aan de lijn en ze weet nog precies wie ik was..
Dat maakt het praten een stuk makkelijker...
Ik vertel mijn onzekerheid en vertel dat ik, met paracetamol, 37,9 heb..
Ze verteld dat ze gelijk met de dienstdoende plastisch chrurg gaat bellen en dat die mij dan terugbelt..
Hoe fraai!!

Na 2 minuten word ik gebeld en ik doe mijn  verhaal aan dr Jaireth..
Hij wil me zien..
1500 op de spoed..
Ik zal er zijn..

1500 ben ik op de spoed, borst wordt bekeken en hij zegt dat ik aan de ab moet..
Gelukkig is de apotheek 7 dagen in het ziekenhuis open..
Hoe prettig.
We spreken af dat hij me vandaag opbelt om te kijken of het al wat beter,
maar vooral niet erger gaat..

Nu, 24 uur later, ben ik inmiddels een aantal ab pillen verder..
Ik zou dolgraag willen vertellen dat het beter gaat.
dat kan ik nu helaas niet zeggen..
Mijn verhoging is wel verdwenen..
Borst ziet er misschien iets minder rood uit..
Maar misschien is dat ook wel wishful thinking..
Pijn is ook aanwezig..
Ik merk het met alles..
Rustig aan doen..
Hopelijk werkt de ab..

Net telefonisch contact gehad met dr Jaireth..,
morgen bellen met de poli om verdere afspraken met dr Cristiano te maken ..
ik baal..
vreselijk..

Fijne avond!